Afbeelding 3

Thema's

Klei, een vernieuwbare grondstof

Klei afkomstig uit de uiterwaarden van de grote Nederlandse rivieren mag als een zichzelf vernieuwende grondstof worden aangemerkt. De sedimentatie (neerslag) van nieuwe kleideeltjes is gemiddeld 1 cm per jaar. Door de constante aanvoer hiervan blijft de voorraad klei oneindig beschikbaar. Daarbij komt nog, dat over een groot aantal jaren gezien minder wordt gewonnen dan de rivieren in de uiterwaarden afzetten.

Dit blijkt uit studie door onderzoeksinstituut Deltares samen met de Universiteiten van Utrecht en Wageningen. Daarmee rangschikt klei zich, samen met hout en bijvoorbeeld schelpen, in de categorie vernieuwbare grondstoffen. De studie is in de zomer van 2009 geaccepteerd voor publicatie in het gerenommeerde vaktijdschrift Journal of Soils and Sediments. Het artikel is gratis te downloaden.

In het onderzoek is de verhouding tussen winning en sedimentatie op drie tijdruimteschalen bekeken. Daarbij is voor de sedimentatieschattingen gewerkt met boorgegevens, morfologische modellen en sedimentatiemetingen. Verder werd voor de winhoeveelheden gebruik gemaakt van productie-statistieken van zowel klei, als grofkeramische eindproducten. Tenslotte is het Geografisch Informatie Systeem (GIS) betrokken, waardoor niet relevante gebieden (zoals bebouwingen) buiten het onderzoek konden worden gehouden. Deltares concludeert dat bekeken op de lange tijdschaal (van 1850 tot heden) er door de mens minder klei is verbruikt dan er door de rivier is afgezet. Een poster met de samenvatting van het Deltares onderzoek treft u hier aan.

Deltares onderzoek vernieuwbaarhei van kleiafgegraven klei